قاطی پاطی
ای عشق خدا , ای حسین
ای کسی که عشق با تو معنا گرفت
تو کربلا را با سوز و درد به تفسیر کشیدی
با تو عشق در فواره های خونین جاویدان شد
تو گفتی عطش " اب " شرمنده شد
تو گفتی "شهادت " افتاب سرخ شد
تو گفتی خدا خنجرها در پشت حنجره ها سکوت کردند
و فریاد زدی عشق...
خدا تو را با درد و خون همراه ساخت
و زمین فهمید عشق یعنی حسین
سوز یعنی شهادت
و درد یعنی غربت
نگین پناهی
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی