«من نمیدانستم معنی هرگز را، تو چرا باز نگشتی دیگر؟»
|جنون|
قاطی پاطی
در این گزارش به بررسی کامل «» میپردازیم و آخرین اخبار، جزئیات و نکات مهم مربوط به این موضوع را مرور خواهیم کرد.
در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.
و باز «این خانه، خانهی ماست کانون مهربانی... . »
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
یکشنبه یکم مرداد ۱۴۰۲
نِگین
فیلترشکنم باز نمیشه چون باید آپدیت بکنم. و برای آپدیت باید وارد گوگل پلی بشم که فیلتره. و چون فیلترشکن ندارم نمیتونم.جمهوری اسلامی گاییدمت.
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
شب عجیبیه.بوی مرگ میده. مرگ جوونی اتفاق افتاده که دو سه بار شاید دیده باشمش. اما اینا که مهم نیست. مهم اون حسیه که من از این اتفاق گرفتم. انگار منو عجیب پرت کرده به همون شبی که شهرام تو بیمارستان بود. انگار میدونستم که فردا اتفاق میافته. انگار دلهره امونم رو بریده بود. فکر آرزو، فکر ایلیا...و مهمتر از همه جون عزیز خودش. انگار برگشتم به همون صبحی که گوشی از دست مامان افتاد. آرزو چیغ کشید و من...من حتی اون لحظه هم نتونستم واکنش نشون بدم. فقط میدونستم باید آرزو رو بگیرم که نکوبه به سروصورتش. باید ایلیا رو دور میکردم. و فکرم، ذهنم سمت تن سرد شدهی شهرام بود. یعنی نبود دیگه ؟ یعنی نیست؟ داره دو سال میشه و بعضیوقتها حواسم پرت میشه و میخوام از آرزو بپرسم که شهرام چرا دیر کرده و نمیاد.....|هذیانِ بغض|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
از دیشب همچنان میباره. و صبح امروز به شدت سکسیه. در طول راهم همهش دارم به این فکر میکنم که چرا باید تو این هوا برم دانشگاه؟ الان باید بیدار میشدی و یه نگاه به هوا میکردی و میخوابیدی. اصلا تو این هوا استاد چطور میتونه از بغل پارتنرش بیرون بیاد؟ به خدا. ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
از لحاظ روانی روزای سختی رو دارم میگذرونم. از اونایی که هر لحظه مچالهتر میشم. از اونایی که دنبال خوابم تا بتونم بگذرونم. از اونایی که ممکنه دارم راه میرم یهو از شدت غم بیفتم. میدونم توی یکی از این شبها که دارم مینویسم توی تاریکی، برای همیشه جا میذارم همهی احساساتم رو و میرم. اما میدونم تا به اون مرحله برسم پودر میشم. از اون موقعیتهاست که وقتی حرف میزنم باید باشه و بپرسه. بپرسه و من فریاد بکشم این درد استخوان سوز رو. اما نمیشه. نه اون توی حوالی من پرسه میزنه و نه من میتونم هوار بکشم. اصلا همون جایی که هایده میخونه: «دل میگه باز فردا رو از نو بسازای دل غافل،دیگه از ما گذشتای دل غافل،دیگه از ما گذشتزندگی میگن برای زنده هاست اما خدایابس که ما دنبال زندگی دویدیم بریدیم که»|جنون|
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
از دانشگاه این قسمت رو که زود باید بیدار شم رو دوست ندارم.
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
عمهم مرد. همین امروز ظهر. و من دیشب رو یادمه که داشت نفسهاش کوتاه و بریده میشد. اون رنگ زرد و پریده که هر لحظه بیفروغتر میشد. اکسیژن و نفسهای مصنوعی. صدای گریههای دخترش و اون یکی عمهم. قیافه سرخ بابام. و باز نفسهای بریده. قفسه سینهای که هی بالا و پایین میشد. بدنی که تحلیل میرفت...و من نمیدونم چرا آخرین لحظات یک آدم آنقدر عمیق باید توی ذهن من جا گرفته باشه.....|رنج زیادی کشید توی پنج ماه آخر مربضیش|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
سایهٔ معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد؟ ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود. حافظ
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
اولین کراش سال جدیدم رو زدم.
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
سر شب به نورا گفتم که ما فردا دیگه میریم از اینجا. گفتم تو فردا صبح که بیدار میشی دیگه ما نیستیم. سرش رو تو بغلم پنهون کرد و یه دفعه زد زیر گریه. یه لحظه واقعا موندم. بغلش کردم. اشکاش رو پاک کردم و گفتم چرا گریه میکنی نور؟ با گریه گفت که آخه دلم براتون تنگ میشه. یه لحظه واقعا نفسم برید. از سر شب خیلی خودم رو نگه داشتم که نزنم زیر گریه ولی منم همینطور نور...منم همینطور.....برگردم خونه هر وقت این صحنه یادم بیفته بازم بغض میکنم. مثل یه غروب دلگیر پاییزی که آدم همهش دلش میگیره. |ای نور هر دو دیده|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی
ما برگشتیم خونهمون. و اولین اتفاقی که افتاد بعد نیم ساعت اومدنمون ورود خواستگار بود. از این خواستگارهایی که بدون هماهنگی میان متنفرم. اونایی که باز هماهنگ میکنن رو میتونم یه کاری بکنم. اما خب! ماه رمضون بود و نمیتونستم پذیرایی کنم. یه جایی دین اسلام بهم کمک کرد. :) نشستم پیششون، حرف زدم و تمام تلاشم این شد که برسونم من قصد ازدواج ندارم. اما حقیقتا پسره هم موقعیت خوبی داشت و هم خوشگل بود. ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: میلاد عباسی